Deux-Sèvres, het land met méér dan twee gezichten

Het land van de imposante prehistorische grafheuvels, de Middeleeuwse handel van zout en graan, de godsdienstoorlogen, met zijn kastelen en kasteeltjes, families en familie-vetes, de gebruikelijke achttiende en negentiende eeuwse Franse plattelandsgeschiedenis en twintigste eeuwse ontwikkelingen laat zich in al haar schoonheid gemakkelijk ontdekken door allen die een beetje van zoeken houden...

... en begeleidt Koning Lodewijk de Twaalfde tijdens zijn eerste veldtochten naar Italië. Arthus wordt onder de toekomstige Koning Frans de Eerste belastingontvanger en kamerheer. Hij ontvangt in die hoedanigheid diverse heerlijke gebieden (Seigneuries), waaronder het befaamde graafschap Caravaz (van de Gelaarsde Kat!) in Italië.
Zijn broer Willem, raadsheer van Frans de Eerste, sterft op het slagveld in Pavie.

Het geslacht Gouffier heeft dan fortuin gemaakt. Zoon Claude (van Arthus), geboren in 1501, wordt jonkheer van Frans de Eerste en krijgt van hem het kasteel van Amboise (1546). Het kasteel van Oiron, dat Willem erft van zijn vader, huisvest daarom de belangrijke koninklijke paardestallen voor de toernooien, zozeer geliefd door Hendrik de Tweede.
Claude Gouffier trouwt uiteindelijk zijn vierde bruid, een hofdame van Cathérine de Médicis, waarmee hij bevriend was.

Dit gearrangeerde huwelijk zorgde ervoor dat de Koning direct gelieerd werd aan het hertogdom van Acquitaine. Behalve dan... dat het huwelijk op een scheiding uitliep, waarop Aliénor vervolgens hertrouwde met  een  lid van het Huis  Plantagenêt, waardoor de Poitou nog een eeuw onder Engelse overheersing zou blijven!

Koningin gedurende zestig jaar (!), moeder van acht kinderen (waaronder de befaamde Richard Leeuwenhart), nam zij deel aan vele veldslagen, en bracht zestien jaar door in gevangenschap in het Klooster van Fontevrault.

Beschouwd als verraadster door de één, als groot stratege door de ander, maar in ieder geval zeer erudiet, heeft zij in de steden en  stadjes van de Poitou de praal geïntroduceerd die eigen was aan haar hof. Zo bracht zij de "Cours d'amour" aan haar hof, en met hen troubadours, waaronder de beroemde Bernard de Ventadour.

Zie ook de Donjon in Niort, gebouwd met haar zoon Richard Leeuwenhart en de oude versterkte toegangspoort van Parthenay, gebouwd in de karakteristieke Plantagenêt-stijl (met een "breuk" in de toren, die op die manier niet helemaal rond is).

Terwijl haar vader opgesloten zat in de Donjon van Niort, bracht Françoise haar eerste jaren door op het platteland bij een rijke protestantse Poitou-familie, die van haar tante Madame de Villette. Een andere tante haalde haar daar weg, doopte Françoise en bracht haar onder in Parijs, waar haar schoonheid en intelligentie snel opvielen. In 1652 trouwt Françoise de dichter Scarron en opent zo de deuren naar de hogere kringen in de hoofdstad en aan het hof. Eenmaal weduwe geworden, vervalt ze tot armoede, waarvan ze wordt gered door Magame de Montespan, op dat moment de favorite van de Koning. Françoise d'Aubigné neemt de opvoeding van de kinderen van de koning voor haar rekening.

Dat is het begin van haar opmars naar Versailles. In 1697 trouwt ze in het geheim de Koning, op wie ze een grote invloed uitoefent, vooral op godsdienstig gebied. Madame de Maintenon vergeet haar protestantse wortels en jaagt onvermoeid op de protestante gelovigen.
Na de dood van de Koning trekt ze zich terug op de Abdij van Saint-Cyr, waar ze een school voor jonge meisjes van lage adel sticht en waar ze overlijdt in 1719.

Grootmoeder van alle huidige koningshuizen van Europa door haar huwelijk met de Duitse prins Georg Willem, Hertog van Brunwik-Zelle in de zeventiende eeuw. Eléonore Desmier d'Olbreuse was een jonge aristrocrate uit de Poitou en beschermvrouwe van de protestanten tijdens de Dragonades (godsdiensttwisten).

Hun nazaten zijn alle huidige Europese koningshuizen. Eén van haar nazaten is ook François Mitterand, de overleden president van de republiek Frankrijk.

Een heus sprookje... uit de Poitou!